Mesleğe Adanmış Bir Ömür: Ali Osman Yenilmez ile Eczane Teknisyenliğinin Yolculuğu 13 Mayıs 2025, 11:12
Eczane teknisyenliği, yıllar içinde sadece bir iş kolu olmanın ötesine geçerek profesyonel bir meslek kimliği kazandı. Bu dönüşüm sürecinde emeğiyle, vizyonuyla ve duruşuyla iz bırakan isimlerden biri hiç şüphesiz Ali Osman Yenilmez.
Dernek, federasyon ve konfederasyon kademelerinde aktif görev alarak yalnızca meslektaşlarına değil, aynı zamanda sağlık sistemine de katkı sağlayan Yenilmez, bugün Eczane Teknisyenleri ve Teknikerleri Konfederasyonu Genel Sekreteri olarak görevine devam ediyor.
Eğitim süreçlerinin başlatılması, mesleki temsilin güçlenmesi ve resmi kurumlarla yapılan görüşmelerde eczane teknisyenlerinin sesi olan Yenilmez, arşivlere geçecek tutanaklarla da mesleğin hafızasını inşa etti.
Ali Osman Bey, sizi yakından tanımayanlar için bize biraz kendinizden bahseder misiniz?
1 Mart 1969 tarihinde Sakarya’da doğdum. İlk ve ortaöğrenimimi Sakarya’da tamamladım. Meslek hayatıma 1981 yılında, Sakarya Adapazarı ilçesinde bulunan Bizim Eczane’de çırak olarak başladım. Aradan geçen 42 yılın ardından halen aynı eczanede çalışmaya devam ediyorum.
Örgütlü güce olan inancım sebebiyle, 2002 yılında Sakarya Eczane Teknisyenleri Derneği’nin kurucu üyeleri arasında yer alarak mesleki dayanışma yolculuğuma adım attım.
Eczane teknisyenliği mesleğine nasıl adım attınız ve bu süreç sizin için nasıl şekillendi?
Eczane hayatım 1982 yılında, trajikomik bir olayla başladı. Rahmetli annemin ağrılarını hafifletmek için komşular bir ilaç önermişti. Ben de bu ilacı almak için bir eczaneye gittim ve sordum. Eczacımız ilacın olmadığını söyledi. Aradan kısa bir süre geçti ve başka bir ilaç için tekrar eczaneye gittiğimde, daha önce sorduğum ilacın raflarda olduğunu gördüm.
"Bak ilaç gelmiş!" dedim heyecanla. O an eczacım bana dönüp, “Gel sen bizde çalışmaya başla,” dedi.
Hemen babama söyledim. Babam eczacıyla konuştu ve ertesi gün beni eczaneye götürdü. Eczacıma dönüp şu cümleyi kurdu: “Eti senin, kemiği benim.”
(Ne demek şimdi bu? Herhalde iyi bir şeydir...) diye geçirdim içimden.
Yıllar sonra anladım o sözün ne anlama geldiğini: (Onu eğit, geliştir, ne gerekiyorsa yap...) demekmiş.
İşte mesleğe böyle samimi, sıcak ve bir o kadar da öğretici bir hikâyeyle adım attım.
Yıllar boyunca dernek, federasyon ve konfederasyon düzeyinde görev aldınız. Sizi bu kadar kararlı ve sürekli kılan şey neydi?
2002 yılında örgütlü güce olan inancımla Sakarya Eczane Teknisyenleri Derneği’nin kurucu üyesi olarak yola çıktım. 2004 yılından itibaren federasyonun çalışma gruplarında aktif görevler üstlendim. 2006 yılında Eczane Destek Personeli için oluşturulan üçlü protokol komisyonunda yer aldım.
2007 yılında ise daha kapsayıcı ve geniş tabanlı bir üst kurul olan Eczane Teknisyenleri Konfederasyonu’nun kurulması için çalışmalar yaptım. 2009’da Mesleki Yeterlilik Kurumu (MYK) ile birlikte ulusal meslek standardının oluşturulmasında katkı sağladım.
2011 yılında Sağlık Bakanlığı Eğitim Daire Başkanlığı’nın düzenlediği, eczane teknisyenlerinin görev, yetki ve tanımlarını belirleyen komisyon çalışmalarına katıldım.
2015-2018 yılları arasında Eczane Teknisyenleri Konfederasyonu yönetim kurulunda görev yaptım.
2021 yılında Konfederasyon Denetleme Kurulu Başkanı olarak seçildim.
2024 yılında ise yönetim kuruluna tekrar seçilerek genel sekreterlik görevini yürütmeye devam ediyorum.
Tüm bu yolculuk boyunca hep şuna inandım:
(Eğer aynı kararlılıkla bir kapıyı defalarca çalarsan, bir gün mutlaka biri o kapıyı açar...)
Bu inançla hep “bir şeyler yapmalıyım” dedim. Eğer bu mesleğe az da olsa bir katkım olduysa ne mutlu bana. Hep yarınları düşündüm, hep geleceği hedefledim.
(Biri geldi geçti demesinler... Biri vardı, bu meslek için mücadele etti desinler...) diyerek yolumu çizdim.
21 yıllık bu hizmet sürecinde üç değerli başkanla çalıştım: Merhum Şevket Coşkun (mekânı cennet olsun), Sayın Ali Yalçın ve Sayın Erkan Ersan. Hepsinden ve yol arkadaşım olan yönetim kurulu üyelerinden çok şey öğrendim; sabrı, özveriyi, kararlılığı, görev bilincini...
Çoğu zaman sadece dinledim.
(Kulaklarım hep açık, ağzım ise kapalıydı...)
Benim için amaç her zaman hizmet etmekti. Hiçbir zaman bulunduğum konumu bir araç olarak görmedim.
21 yıl boyunca sayısız toplantıya katıldım, sayısız mesleki ve kurumsal çalışmanın içinde oldum.
Çünkü inanıyorum ki gerçek katkı, süreklilikle ve samimiyetle mümkündür.

Mesleğin tanınması ve eğitim sürecinin başlaması için birçok kritik toplantıda yer aldınız. Bu süreci bizimle paylaşır mısınız?
Bilimsel eczacılığın 186. yılına geldiğimiz bugünlerde, toplumla iç içe olan eczane çalışanları hâlâ unutulmuş bir meslek grubunu oluşturuyor. Hepimizin derdi ortak: Mesleğimizi bir adım daha ileriye taşıyabilmek, nitelikli ve sürdürülebilir bir iş kolu haline getirmek...
Ben de bu uğurda elimden geleni yaptım.
(Benden önce bu yola baş koymuş, mücadele etmiş büyüklerimi anmadan geçemem. Hayatta olanlara saygılarımı, ebediyete göçenlere minnetlerimi sunuyorum...)
Eğitim sürecine dair ilk ciddi adım 2005 yılında atıldı. O dönemde Marmara Eczane Teknisyenleri Dernekleri Federasyonu Başkanı merhum Şevket Coşkun ile birlikte çalışmalara başladık.
(İyi ki onunla yollarımız kesişti, çok şey öğrendim. Onun vizyonu ve cesareti, bizlere ilham verdi.)
Zamanla birçok önemli gelişme yaşandı:
- 2005 yılında Türk Standartları Enstitüsü (TSE) tarafından “Eczane Kalfası” standardı tanımlandı.
- 2006 yılında üçlü protokol kapsamında “Eczane Destek Personeli” kavramı ortaya çıktı.
- 2011 yılında ise resmi gazetede yayımlanarak “Eczane Teknikeri” unvanı resmiyet kazandı.
(Peki teknisyen nerede kaldı bu tabloda diye düşünen olabilir...)
Haklısınız, çünkü bu da ilginç bir hikâye. 2003 yılında, Türk Eczacıları Birliği Başkanı’nın Fethiye’de düzenlenen Dernek Başkanları Toplantısı'nda “Siz artık teknisyensiniz” demesiyle, “Eczane Teknisyeni” unvanı halk arasında kullanılmaya başlandı.
Tüm bu süreçlerde, sadece bir sıfat kazanmak değil; mesleğin eğitimi, tanımı, yetkileri ve geleceği üzerine ciddi emekler harcandı. Ve bu mücadele hâlâ devam ediyor. Çünkü biliyoruz ki, mesleğin saygınlığı; tanımı, eğitimi ve kurumsal gücüyle inşa edilir.
Türk Eczacıları Birliği, Sağlık Bakanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığı ile yapılan görüşmelerde eczane teknisyenlerinin hangi haklarını savundunuz?
Türk Eczacıları Birliği’nin farklı dönem başkanlarıyla—Sn. Mehmet Domaç, Sn. Erdoğan Çolak ve Sn. Arman Üney ile—birçok toplantıya katıldım. Her defasında bizi samimiyetle karşıladılar, ağırlandık, dinlendik.
"Siz olmadan eczaneler olmaz, bu gemide biz kaptanız ama sizler de miçosunuz; birlikte yüzdüreceğiz bu gemiyi. dediler..."
(Ama ne yazık ki küreği verdiler elimize, güverteyi bir daha göremedik.)
Hiçbir görüşmeden somut bir kazanımla çıkamadık. Sözler güzeldi ama uygulamada hep eksik kaldı.
Unutamadığım bir anım var: Sn. Mehmet Domaç, TEB başkanlığından sonra iki dönem milletvekilliği yaptı. Vekillik görevi bitince eczaneye geldi, biraz sohbet ettik.
“Sorunlarınız için neden bana gelmediniz?” dedi...
(İçimden “Şaka gibi…” dedim. Çünkü yıllarca aynı masada oturduk, her şeyi defalarca anlattık.)
2018 yılında, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu (TİTCK) Başkan Yardımcısı ile bir heyet olarak görüştük.
Eczane denetimlerinde sertifika ve diploma kontrolü yapılmasını talep ettik. Mevcut yasayı hatırlatarak, belgesiz çalışanların ve çalıştıranların para ve hatta hapis cezası alabileceğini belirttik.
Aldığımız cevapsa şöyleydi:
“Ülke genelinde eczanelerin %50’sinde belgesiz çalışan var. Böyle bir denetim infial yaratır. Biz bunu önce TEB ile görüşelim.”
(Yani yasalar var ama uygulama yok. O gün gerçekten çok üzülmüştüm.)
Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Sertifikasyon Dairesi’ni de ziyaret ettik.
Milli Eğitim Bakanlığı Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü ile görüştük.
Bu görüşmeler sonucunda bir kazanım elde ettik: Eczane teknisyenliği sertifikalarının e-Devlet sisteminde görünmesini sağladık.
(Küçük bir adım gibi görünse de, bu bizim için büyük bir başarıydı. Çünkü görünür olmak, var olmak demektir.)
Bu süreçlerin hepsi zorluydu ama her zaman teknisyenlerin haklarını, eğitimini ve mesleki tanımını savunmaya devam ettik.
Her konuyu tutanak altına almanız ve arşiv çalışmanız dikkat çekici. Bu yaklaşımınızın arkasındaki düşünce nedir?
Benim için her zaman “evrak esastır.” Çünkü inanırım ki söz uçar, yazı kalır.
(Bugün hatırlarsın, yarın unutursun. Ama yazılan şey kayıtlarda durur; gerektiğinde döner bakarsın, hesap sorarsın, kendini de süreci de doğrulayabilirsin.)
Bu hem kurumsal hafızayı korur hem de mücadelemizin belgelenmesini sağlar.
(Yarın biri çıkıp “öyle olmadı” dediğinde gösterecek satırların olur. Bu da sana güç verir.)
Bu yaklaşım aynı zamanda saygıdır; hem kendine hem birlikte yürüdüğün yol arkadaşlarına hem de mesleğe karşı
Bugün geldiğimiz noktada eczane teknisyenliği sizce hak ettiği yerde mi? Neler eksik?
Maalesef hayır.
Sağlık ordusunda 31 bine yaklaşan eczane, 114 bini aşan eczane teknisyeniyle büyük bir yapıyız ama bu büyüklük, kurumsallığa ve hak ettiği değere yansımadı.
(Bu kadar önemli bir yapının hâlâ düzensizlik içinde işlemesi, insanın içini acıtıyor.)
Eczaneler en az aile hekimleri, avukatlar, noterler kadar kurumsallaşmalıydı. Ama ne yazık ki olması gerekenler ya odaların insafına ya da bireylerin iyi niyetli önerilerine bırakıldı.
(Sistemli bir yapının yerini “kim ne derse” düzeni aldı. Bu da bizi çözümsüzlüğün merkezine sürükledi.)
Sonuç olarak;
- Çalışma saatlerinde hâlâ bir standardımız yok,
- Sosyal haklarımız tam anlamıyla tanınmıyor,
- Meslektaşlarımız hak ettikleri değeri ve saygınlığı göremiyor,
- İş yerlerindeki refah ve düzen sağlanamıyor.
(Bunları saymakla bitmez ama artık sorunları konuşmaktan çok, çözümlere odaklanmamız gerekiyor.)
Bu yüzden diyoruz ki: Sırasıyla, adım adım ama kararlılıkla çözüm üretmeliyiz
Genç teknisyenlere ve meslektaşlarınıza ne mesaj vermek istersiniz?
Öncelikle şunu söylemek isterim:
Yaptığınız iş ne olursa olsun, onu en iyi şekilde ve severek yapın.
(İnanın, severek yapılan iş insanı yormaz, aksine güç verir.)
Sevgiyle, özveriyle yapılan iş zamanla sadece bir meslek değil, yaşam biçimi haline gelir.
Eczane teknisyenleri ve teknikerleri;
- Belirli bir eğitim düzeyine sahip,
- Kendini geliştirmeye açık,
- İnsan ilişkilerinde güçlü,
- Hijyen ve dikkat konularında özenli,
- Teknolojiyi takip eden,
- Hukuka ve etik kurallara bağlı, nitelikli bireyler olmalıdır.
(Çünkü bu meslek, sıradan bir iş değil; toplum sağlığının bir parçası.)
Ayrıca genç meslektaşlarıma şunu özellikle vurgulamak isterim:
Bugün hâlâ meslek için mücadele eden sivil toplum kuruluşları var. Onlara destek olun, dayanışmanın gücünü unutmayın.
(Birlik olursak güçlü oluruz. Bugünün emeği, yarının kazanımıdır.)
Geriye dönüp baktığınızda sizi en çok gururlandıran an veya başarı nedir?
Aslında ben, genellikle geçmişe takılı kalmak yerine geleceğe odaklanmayı tercih ederim.
(Ama bazen, durup bakmak da gerekiyor: “Ben nereden geldim, ne başardım?” diye.)
Bu uzun yolculukta birkaç an var ki, gururla hatırlıyorum:
- Sağlık Bakanlığı, Milli Eğitim Bakanlığı ve Türk Eczacıları Birliği arasında imzalanan, eczane destek personeline dair üçlü protokolün bizlerin talepleri doğrultusunda şekillenip resmiyete dökülmesi,
- Sağlık Bakanlığı Eğitim Dairesi Başkanlığı’nın düzenlediği, eczane teknisyenlerinin görev-yetki ve alanlarının belirlendiği toplantıda, komisyon başkanının “sadece lise düzeyinde eğitim yeterlidir” önerisine itiraz etmem ve diğer yönetici arkadaşlarımın desteğiyle bu görüşün resmi metne girmesini engellemem,
- Sertifika alan meslektaşlarımızın, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu çerçevesinde, gerekli eğitimleri tamamlamaları hâlinde “eczane teknikeri” unvanı ile görev yapabilmelerine katkı sağlamam…
(İşte o zaman “bir taş koyabildim mi bu yapıya?” diye sorar, gönül rahatlığıyla “evet” derim.)
Bu kazanımlar sadece benim değil, ekiplerin, birliklerin, emek veren herkesin ortak başarısıdır. Ve bu başarıların asıl ödülü; meslektaşlarımızın hak ettikleri değeri bir gün tam anlamıyla görebilmeleri olacak.
Hayalinizdeki eczane teknisyenliği sistemi nasıl bir yapıya sahip olurdu?
Bu soruya net bir cümleyle başlamak isterim:
“İş yerinin bütünlüğü ve refahı, yalnızca bir kişinin değil, herkesin sorumluluğudur.”
Hayalimdeki sistem; sosyal niteliği ağır basan bir iş kolu olan eczane teknisyenliğinin, sadece eczacıyı ya da çalışanı değil, doğrudan toplumu da gözeten bir yapıda olmasıdır.
İş yerinde düzen ve huzurun olması;
- Eczacının da, teknisyenin de ekonomik ve mesleki tatminini sağlar,
- Fiziksel koşulların iyileşmesini,
- Çalışma saatlerinin adil şekilde düzenlenmesini,
- Kurumun sürdürülebilirliğini yani kârlılığını da beraberinde getirir.
(Çünkü bir yerde huzur varsa, orada verim de olur; gelişim de olur.)
Bu nedenle, hayalimdeki sistemin temelinde *bütüncül bir yaklaşım* vardır. Yani hak ve sorumlulukların dengeli dağıldığı, saygının karşılıklı olduğu, sadece bireylerin değil, tüm iş yerinin sağlığını gözeten bir yapı…
Ve inanın, bunu gerçekleştirmek hayal değil; sadece irade ve ortak akıl gerektiriyor.
Son olarak, yıllardır bu meslek için emek veren biri olarak tüm meslektaşlarınıza ne söylemek istersiniz?
“Yeterince ileriyi göremeyen insanların önlerinde hep dertleri vardır” demiş Konfüçyüs, binlerce yıl önce.
Ne yazık ki biz de zaman zaman bir adım ötemizi göremediğimizde, dertlerimizi büyütüyor, konuşa konuşa çoğaltıyoruz. Oysa mesele, derdi büyütmek değil, birlikte çözüm üretebilmektir.
Her meslekte olduğu gibi bizim mesleğimizde de bu işi yürekten yapan, gelişime açık, sorgulayan, katkı sunmak isteyen çok kıymetli insanlar var.
Ancak aramızdaki iletişim kopuklukları, bu güzel enerjilerin bir araya gelmesini engelliyor.
Yalnızlıklar büyüyor, sesimiz zayıflıyor…
Benim en büyük çağrım; birliktelik ruhunu yeniden canlandırmamız gerektiğidir.
Zorbalığa, baskıya, haksızlığa karşı ancak örgütlü mücadele ile durabiliriz.
Eylem, bir meslek örgütüne sadece güç değil, can verir.
Dağınıklık ve belirsizlik, bir mesleği geriye götürür.
Ama dayanışma, temsiliyet, net duruş ve kararlılık; bizi ileriye taşır.
Bu yüzden çağrım net: Dirlik için birlik zamanı.
Güçlü bir mesleki kimlik, birlikte yazılır.
Mesleğimiz İçin Sessiz Kalmadık, Kalmayacağız
"Kimseye çelme takmıyoruz diye kimse bizleri topal sanmasın!"
Bu söz, mesleğimizin içinde bulunduğu durumu en net biçimde özetliyor. Biz, yıllardır mücadeleyi özveriyle sürdüren bir camiayız. Susuyorsak sessizliğimizden, bekliyorsak umudumuzdandır. Ama kimse bunu zayıflıkla karıştırmasın. Bizler haklarımızı bilen, ama aynı zamanda çözüm üreten bir yapının neferleriyiz.
Çalışma saatlerinin adaletsizliği, sadece iş mevzuatına indirgenerek çözülemez.
Eczaneler birinci basamak sağlık kuruluşlarıdır ve eczacılar bağımsız çalışan statüsündedir. Onların çalışma saatleri eczacılık mevzuatından kaynaklanır. Ancak biz eczane teknisyenleri, hizmet akdiyle çalışan bireyler olarak iş mevzuatına tabiyiz. Bu nedenle, eczane açık diye bizim de orada bulunmamız gerektiği düşüncesi hukuki açıdan eksik bir yaklaşımdır.
Ancak gerçek şu ki; çalışanlar kimi zaman mecburiyetten, kimi zaman sorumluluktan dolayı eczaneyi ve eczacıyı yalnız bırakamamaktadır.
Kritik olan yer tam da burasıdır.
Bu noktada yapılması gereken:
- 5510 sayılı SSK Kanunu kapsamında işçi olduğumuzu unutmamak,
- 4857 sayılı İş Kanunu’nun çizdiği sınırlar çerçevesinde çalışma düzenimizi anlatmak,
- 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Kanunu ile
- 6643 sayılı Türk Eczacıları Birliği Kanunu’ndan bağımsız bir günlük ve haftalık çalışma düzeni oluşturmak zorundayız.
Biz artık günü kurtaran değil, geleceği şekillendiren bir meslek yapısı istiyoruz.
Mesleğimizin onurunu korumak için, örgütlü mücadelemizi büyütmeli, dayanışma ile kararlılıkla ilerlemeliyiz.
Birlikte başaracağız. Çünkü başka bir yolu yok.
DIĞER HABERLER
-
10 KASIM ATATÜRK’Ü ANMA GÜNÜ…
10 Kasım 2026, 00:27 -
Cumhuriyetimizin 103. Yılı Kutlu Olsun!
29 Ekim 2026, 00:00 -
AKDENİZ ECZANE TEKNİSYENLERİ FEDERASYONU’NUN SEÇİMLİ GENEL KURULU
12 Ekim 2026, 22:59 -
AKDENİZ ECZANE TEKNİSYENLERİ FEDERASYONU’NUN SEÇİMLİ GENEL KURULU
12 Ekim 2026, 22:54 -
Basın Açıklaması
28 Temmuz 2026, 12:21 -
15 TEMMUZ DEMOKRASİ VE MİLLİ İRADE GÜNÜ
15 Temmuz 2026, 10:47 -
Ergani Eczane Teknisyenleri Ve Teknikerleri Derneğimiz Kuruldu
11 Haziran 2026, 13:04 -
Kariyer Günleri Etkinliği
09 Haziran 2026, 23:02 -
ECZANE TEKNİSYENLERİ VE TEKNİKERLERİ KONFEDERASYONU & ARTIFARMA İŞ BİRLİĞİ İLE ECZANE GELİŞİM PROGRAMI BAŞLIYOR
05 Haziran 2026, 13:30 -
Kurban Bayramımız Kutlu Olsun
26 Mayıs 2026, 11:44

